Καθισαμε αντικρυστα . Τα πιονια μου απο μαυρο σιδερο ,Τα δικα σου αλλαζουν χρωματα ,γυαλιστεροι οι πυργοι σου επιτεθηκαν στην καλα κρυμμενη βασιλισσα μου. Προεβλεπες καθε μου κινηση πριν την σκεφτω,παρ ολα αυτα την εκανα με την ελπιδα να με νικησεις.Ειμαι καλος αντιπαλος ,σκεφτομουν,αλλα εσυ εισαι καλυτερος .Ηρεμη βαδιζω στο χαμο μου.

Γρηγορη εξοντωση ,με γοητεια.Εξοντωσες στρατιωτες ,αξιωματικους,αλογα,πυργους,το βασιλια,τις αμυνες,διαπερασες ολοκληρα βασιλεια αρχαιας σιωπης.Νικητης πια αιχμαλωτισες τη μικρη βασιλισσα ,που τοσο της αρεσενα σε βλεπει να πολεμας γι αυτην .Σε εβλεπε μεσα απο τις σκονες του πολεμου να πλησιαζεις .Τα πιονια σου αλωναν τη σκακιερα μου ,σπαθια αστραφταν παντου στον αερα ,και συ νικητης.Της αρεσε να διαφευγει με πειρατικα καραβια στις χωρες του ποτε ,μεχρι να ερθεις.Ηθελε να χασω αυτη την παρτιδα .Ομολογω ,οτι γνωριζα απο πριν πως θα νικησεις .Αλλωστε γι αυτο επαιζα.Ειχαμε ξαναπαιξει στα βαθη των αιωνων .Παρτιδα για χασιμο ,σκεφτηκα,γνωριμη ,παλια.Ελα να παιξουμε να χασω .Δικια σου η βασιλισσα .Ματ.